NOMINATIES


 Ruth Lasters, lichtmeters (Uitgeverij Polis, 2015)

Ruth Lasters gaat in lichtmeters te werk met een zilveren schaartje. Liefdevol maar niets ontziend fileert zij de hedendaagse samenleving, en daarbij ontziet zij allerminst zichzelf en haar omgeving. Zij laat zien hoe onze intimiteit en onze identiteit onder toenemende druk staan, maar ook hoe levenskrachtig mensen zich in precaire omstandigheden kunnen tonen. 

Het verlies van traditionele zekerheden en rituelen leidt tot een zoektocht naar nieuwe vormen van zingeving: het ogenschijnlijk banale blijkt toch weer te berusten op allerlei betekenissen en verbanden, die op hun beurt nieuwe rituelen vormen. Tegelijk heeft de dichter oog voor de complexe wijze waarop het bestaan van individuen verweven is met onrustbarende maatschappelijke ontwikkelingen als globalisering, klimaatverandering en technologie. lichtmeters is daardoor een bundel bij de tijd, geschreven met een haast feilloze precisie en een ontzaglijk gevoel voor stijl. Lasters weet de taal maximaal uit te puren via een bijzonder gebruik van ritme, krachtige beelden en intrigerende grammaticale patronen. Haar eigentijdse taalgebruik krijgt daardoor bij momenten klassieke allure. Daarbij komt een zorgvuldig gecomponeerd weefsel van motieven en echo’s dat de afzonderlijke gedichten tot een hecht geheel verbindt. Deze gedichten geven tegelijk blijk van een panoramische blik en een loepzuiver oog voor het detail. lichtmeters is zonder meer grote poëzie.


DichterBij Ruth Lasters
 
Meer informatie over de genomineerde dichters en door hen voorgedragen gedichten vind je op www.poetryinternationalweb.net, klik hier voor Ruth Lasters http://bit.ly/2hbS240
 
Bloem
 
Witte washanden waarmee je wast je oude vader
verharden ’s nachts tot omslagen voor
 
ongeschreven brieven naar elkaar (ooit komt er een machine, pa,
die ze met elektroden op de hoofdhuid registreert en uitprint
 
de epistels die je slechts schreef in gedachten, nooit noteerde. Ze liggen
daar dan na je laatste adem in een stapel van exact jouw
 
lichaamslengte). In godsnaam, hou je benen stil, vader!
Misschien groeit er in hersenen van ouders die verschoond worden
 
tegennatuurlijk door hun kind, een beeld van steeds dezelfde
bizarre, onbestaande bloem – teken ze in de spiegeldamp –
 
zoals een nieuwe plantensoort woekert na
kernstraling.
 
© 2015, Ruth Lasters
Uit: Lichtmeters
Uitgever: Polis